Γύρισα προχτές από ένα 5ήμερο ταξιδάκι στο Βερολίνο, spin off του Συνεδρίου που διοργανώσαμε πριν ένα μήνα. Ζώντας για 5 ημέρες στην απόλυτη ευρυθμία και συνειδητοποίηση κάποια πράγματα σου χτυπάνε πάρα πολύ.
Κατεβαίνοντας από το αεροσκάφος κατά την επιστροφή μπήκαμε σε μία υποτυπώδη ουρά χρόνου αναμονής 2΄ max για να περάσουμε όλοι μπροστά από τη θερμική κάμερα (βλέπε Η1Ν1). Ε, η έξυπνη Ελληνίδα βαρέθηκε και δήλωσε ευθαρσώς "Δεν περνάμε κάτω από την κορδέλα τώρα να τελειώνουμε;". Και πέρασε.
Πας στο εξωτερικό, καμώνεσαι πως ζηλεύεις το "alles in ordnung" και στην πραγματικότητα σου έμεινε μόνο το shopping α λα γερμανικά.
Ουστ Έλληνα
