Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Δύο στα γρήγορα - Facebook anonymity & OLPC grid

  1. Μπαίνει ο αξιολογητής της αίτησής σου για πανεπιστήμιο του εξωτερικού ή ο μελλοντικός εργοδότης σου στο facebook profile σου και σε βλέπει γραμμένο στο group αργοπορημένων(χωρίς λόγο), σε βλέπει (ο Σουηδός) στο group υποστήριξης των μοντέλων εσωρούχων από την πατρίδα του, βλέπει τις πεποιθήσεις σου.

    Την πάτησες. Και επειδή η κουβέντα αυτή έχει γίνει πολλές φορές, στην Ελλάδα μία καλή εταιρεία που καταρχήν ενδιαφέρει έναν φιλόδοξο applicant, αν όχι ήδη, πολύ σύντομα θα σε τσεκάρει.
    Επιπλέον, δεν μπορείς να θεωρήσεις ότι ο interviewer έχει αίσθηση του χιούμορ γιατί δεν είναι αυτή η δουλειά του και δε θα είναι αυτός ο κανόνας.

  2. Διάκριση για 17χρονο που εισηγήθηκε διασύνδεση σε grid των OLPC. Ενδιαφέρον άρθρο από e-tipos, ακόμη πιο ενδιαφέρον θα γίνει όταν κοιτάξω πιο τεχνικά.

AddThis Social Bookmark Button

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Θέλω και πρέπει

Έχω αραιώσει υπερβολικά τα κείμενά μου. Η θεματολογία έχει βαρέσει διάλυση. Αλλά τι διάολο; αυτό είναι ένα προσωπικό ιστολόγιο. Και όποιος αντέχει διαβάζει, δίχως δεσμεύσεις.

Έχετε νιώσει ποτέ την ανάγκη να κάνετε τα πράγματα που θέλετε, αλλά αυτή η ακριβώς η βαθειά ανάγκη (που ξεπερνά την επιθυμία), να προσκρούει σε υπερβολικά πολλά πρέπει;
Αυτά τα πρέπει, τα άγχη, οι συνέπειες από απλά λάθη που σε εγκλωβίζουν σε ατραπούς που ενώ είναι το πιο απλό πράγμα να σπάσουν, φαντάζουν ανυπέρβλητες;

Αυτή είναι μία ρητορική ερώτηση. Όπως κάθε ερώτηση που αφορά τον εαυτό μας.
Αυτό το βράδυ το απλό πράγμα που θέλω προέκυψε αρχίζοντας να βλέπω μία ταινία (The human stain) και ξέροντας ότι η εμπειρία μου μαζί της, όπως τη θέλω, ολοκληρωτική και υποδαυλιστική, θα είναι ελλειπής. Επειδή, δίπλα σε κάθε μου αφυπνιστική σκέψη θα βρίσκεται ένα άγχος που ξεπετάγεται χωρίς να το θέλω. Αυτός είναι ο μικρός διάβολος ή άγγελος που κριτικάρει κάθε σου σκέψη και αμαυρώνει τις καλύτερες, πιο γαλήνιες στιγμές.

Άναψα ένα τσιγάρο, και πήρα μία απόφαση: μετά από όλο αυτό, που δεν ξέρω πόσο θα αντέξω ακόμη, τέρμα. Οι επιλογές, η κάθε επιλογή, θα είναι και μία χαρά και οι δεύτερες σκέψεις θα λιγοστεύουν συνέχεια. Μέχρι να μείνου ελάχιστες που θα σημαδεύουν τα βαθύτερα θέλω, αυτά που ζητούν μία υπενθύμιση για να μη γίνουν απωθημένα.

Προσθήκη ενός άγχους για να αφαιρέσω πολλά.Personal politics.

γραμμένο σε 3 λεπτά, χωρίς αναθεωρήσεις

AddThis Social Bookmark Button

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Πόσοι είμαστε εκεί έξω;

Βρε βρε πόσους συνονόματους έχω...

Εγώ πρέπει να ρωτήσω 3 εκατομύρια Δανούς για να πετύχω έναν συνεπώνυμο, άλλους τους Βέλγους, περί τα 6 εκατομύρια Αμερικανών και 5 εκ. Βρετανούς.
Το πιο πιθανό είναι να είναι λέγεται Harry ή Αννα.

Όχι και τόσα πολλά "κονέ" για να την κάνω για εξωτερικό, έτσι;
Φαίνεται πως έχω ακριβώς έναν για να κάνω couch surfing κατά τη διάρκεια του Festival του Roskilde yoohoo

AddThis Social Bookmark Button