Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

«Δικαίωμα στο Θάνατο» : Δύο όψεις

Εν μέσω των γεγονότων, ένα τεράστιο θέμα ηθικής ανοίχτηκε και πάλι στη Βρετανία και ολόκληρο τον κόσμο.

Η προβολή ενός ντοκυμαντέρ του Sky News με θέμα «Δικαίωμα στο Θάνατο» απασχόλησε και τον πρωθυπουργό Gordon Brown, γιατί εκεί, αντίθετα με ότι συμβαίνει στην Ελλάδα, τα ζητήματα που ενδιαφερουν την κοινωνία απασχολούν λίγο παραπάνω την εξουσία.




Στο ντοκυμαντέρ παρουσιάζεται η αυτοκτονία με βαρβιτουρικά ενός καθηγητή πανεπιστημίου, ονόματι Craig Ewert, που έπασχε από ανίατη νόσο σε κλινική της Γενεύης (η Ελβετία αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτοτερματισμού της ζωής ήδη από το 1940 υπό αυστηρές προϋποθέσεις).

Πέρα από το debating για το δικαίωμα στην ευθανασία, υπάρχει και μία άλλη περίπτωση που θα ήθελα να θυμίσω σε όσους είχαν ασχοληθεί πριν από 1 χρόνο περίπου:

Την περίπτωση του Randy Pausch.

Ένας από τους πιο influential καθηγητές (Carnegie Mellon, Computer Science) που ανακάλυψε ότι πάσχει από καρκίνο του παγκρέατος σε τερματική φάση. Αποφάσισε να μιλήσει για τη ζωή και να εμπνεύσει τους φοιτητές του, τους συναδέλφους του και όσους διάβασαν το βιβλίο του ή παρακολούθησαν την παρουσίασή του που είναι γνωστή ως "The Last Lecture" ή "Really Achieving your Childhood Dreams".




Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, το προσωπικό δικαίωμα στο θάνατο και την αξιοπρέπεια πρέπει να το υπερασπιστούμε.
Αξίζει, όμως να δούμε και κάτι εξίσου σημαντικο, το πως μπορεί να απελευθερωθεί κανείς και να κάνει κάτι πραγματικά σπουδαίο, ακόμη και λίγο πριν το τέλος.

AddThis Social Bookmark Button

1 σχόλιο:

Mairouli είπε...

Δεν ξέρω αν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σου... για το προσωπικό δικαίωμα στο θάνατο... Σκέφτομαι πως, ναι, ο καθένας θα πρέπει να έχει τον έλεγχο της ζωής του και του τερματισμού της. Αλλά από την άλλη, η επιλογή της αυτοκτονίας δεν μου αρέσει. Προτιμώ τους αγωνιστές. Αυτούς που ακόμα και λίγο πριν το τέλος, ρουφούν κάθε πολύτιμη στιγμή ζωής. Ειδικά αυτούς που προσπαθούν και δίνουν κάτι σημαντικό σε όσους μένουν πίσω.